Assalamualaikum semua
Hari nih genap 16 Syawal kita menyambut raya
Hari nih juga genap setahun pemergian adik tercinta
Perasaan nih ntah ler
Tak tau nak citerkan macam mane
Sedih, sebak bercampur baur
Mak n Abah di kampung lebih sebak lagi
Maklumlah anak lelaki nan sorang bongsu plak tuh
Tapi kami redha dengan pemergiannya
Cuma kenangan bersamanya sukar untuk dilupakan
Memang Ibu tak pernah citer camne adik Ibu pergi
Ibu cuma bagitau yang adik Ibu meninggal sebab kemalangan saja
Masa tuh Ibu belum ade kekuatan untuk bercerita
Skang nih pon Ibu gagahkan diei untuk menulis
bukan mengharap simpati
Cuma sebagai kenangan kami sekeluarga
Mengimbas kembali kejadian tahun lepas
Masa tuh hari Rabu
Ibu baru balik dari keje
Tiba2 Abah call tapi Ibu tgh mandi
So hp dok terbiar ade miskal
Pastuh kuar dari bilik air Anyah plak call
Dia bgtau yang adik Ibu, Eli accident
Ibu ingatkan tak teruk ler
Anyah kata mak n abah ondaway nak p Hospital Tapah
Lepas tuh Ibu tergerak hati plak nak call hp Eli
Ibu terpikir mesti hp die ade kat kawan2 die
Biler call mmg betul ade pada kawan die
Ibu tanya ler nih kawan Eli ker
Eli camne teruk ker accidentnyer
Pastuh kawan Eli kata sabar eh kak
Dalam hati dok terdetik nape plak nih
Kawan Eli citer lebih kurang pasal accident tuh
Katanya Eli terbabas n keta melintang jalan
Eli tak sempat nak kuar keta datang lori terus langgar die
Dan Eli meninggal kat tempat kejadian
DAMMMMM Ibu terus terduduk
Mulut nih dok kata Alllahuakbar jer
Ibu tanya die
Betul ke nih dik Ya Allah betul ker nih
Betul kak sabar eh
Masa tuh Ibu dah start meraung dah
Pastuh Ibu pon terus call Anyah citer ape yang berlaku
Anyah marah Ibu kata Eli hidup lagi
Anyah terus soh Ibu call Yong plak
Ibu call Yong bgtau hal nih
Yong pon meangis gak tapi die tak dapat tangkap yang Ibu kata Eli dah takde
Pastuh Ibu terus call Ayah plak bgtau yang Eli accident n dah takde
Ibu terus meraung lagi n soh Ayah blk cepat
Pastuh kami pon bersiap nak blk kg
Ibu pakai campak jer baju masuk dlm beg
Yong cakap kita p satu keta jer
Pastuh biler Ayah blk kata kita p sendiri takut tak sempat
Ibu call Yong kata kami naik keta sendiri
Kami janji nak jumpa kat Hospital Tapah
Masa tuh dlm hati masing2 berharap yang perkhabaran tuh dusta belaka
Sepanjang perjalanan plak hujan
Yang Ayah memang bawa keta laju ler
Ibu pon riso gak
Biler sampai kat Sg. Buloh Atok call Anyah
Ibu dengor Atok meraung kata Eli dah takde
Anyah soh Atok sabor sebab kami dah tau
Pastuh Yong plak call Ibu tanya nape tak bgtau Eli dah takde
Ibu kata tadi orang dah bgtau tapi kamu tak dengo....
Anyah plak call tunang Eli Nadia
Kakak Nadia angkat bgtau Nadia dah pengsan
Lagi ler sedih kami dengor
Sepanjang perjalanan tuh memang kami menangis jer
Sampai kat tol Ipoh kami bertembung dengan van jenazah Hospital Tapah
Ayah pon potong van jenazah tuh n terus konvoi sampai blk umah
Konvoi masa tuh memang ramai
Kawan2 adik Ibu memang ramai yang follow
Mak n Abah ikut van jenazah sebab Abah dah tak leh bawa keta
Depa dah longlai masa kat Hospital Tapah tuh
Sampai kat umah orang dah ramai
Sedara mara, jiran tetangga n kawan2 ramai dah ade kat umah
Sepanjang malam tuh memang kami tak tido
Mak dok dengan Eli jer
Arwah Eli selamat dikebumikan di Tanah Perkuburan Kg Kepayang keesokan harinya
Mak ade citer Hari Jumaat tuh Eli ade balik nak p kursus kawen
Balik2 tuh terus ajak Mak p kedai emas
Masa tuh dah kul 6 ptg
Mak kata takut kedai tutup
Eli kata jom ler die takut tak tau nak blk biler lagi
Sempat ler jugak die belikan gelang utk tunang die Nadia
Nih plak pakaian terakhir arwah masa kejadian
Nih plak cerita pasal kemalangan tuh
Tapi ade kesilapan kat situ
Cerita sebenar yang diceritakan oleh kawan arwah
Masa tuh Eli baru kuar dari tol Bidor arah Utara kalau tak silap
Masa tuh kan hujan so ada lopak air
Eli nak elak lopak air tuh terus terbabas n melintang jalan
Masa kejadian Eli pakai seat belt tapi selalunya die tak pakai
Pastuh lori datang memang laju sebab lane laju
Eli dah nampak lori tapi tak sempat kuar sbb tak leh buka seat belt
Lori tuh plak terus hentam keta yang Eli naik tuh
Pastuh lori tuh terus blah n berenti 2 km dari tempat kejadian
Pastuh ade hamba Allah nih nak tolong Eli
Rasanya pekerja Propel kot
Die kata masa kena tuh Eli hidup lagi n mintak tolong
Hamba Allah nih sempat ajar mengucap
Pastuh Eli tarik nafas yang dalam n terus meninggal
Eli takde cedera sangat kat badan
Yang cedera cuma kat kepala sahaja
Doktor kata severe head injury
Masa Mak n Abah p Hospital Tapah depa tak tau yang Eli dah takde
Masa sampai kat Unit Kecemasan depa tanya org kat situ
Pastuh misi bgtau yang kawan2 Eli dah tunggu kat bilik mayat
Mak n Abah terus rebah n menangis kat situ gak
Sampaikan depa terpaksa bawa Mak n Abah p bilik mayat dengan ambulans
Betapa dugaan yang maha hebat utk mereka berdua
Tapi Mak n Abah adalah sangat tabah
Sepatutnya bulan 12 tahun lepas nak buat kenduri kawen arwah
Masa tuh lagi 2 bulan nak kawen
Persiapan semua dah siap
Cuma tinggal nak edarkan kad kawen je lagi
Bayangkan hidup Nadia camne pastuh
Ade dekat sebulan jugak die tak p keje
Agak ambil masa gak untuk die pulih sepenuhnya
Skang nih pon masih teringat lagi kat arwah
Yela mereka dah berjanji untuk hidup bersama bayangkan....
Nih plak gambo masa Ibu baru jer kawen
Tiada lagi kami 4 beradik
Yang tinggal cuma kami 3 beradik
Anak lelaki nan sorang sudah tinggalkan kami untuk selama-lamanya
Nih plak gambo terakhir masa raya tahun lepas
Rindu yang teramat sangat dengan die
Dalam kenangan
Mohammad Zuhaili bin Abu Zaid (18 Februari 1986 - 14 September 2011)
bersamaan 16 Syawal 1432 H
AL-FATIHAH untukmu adikku
Semoga dikau damai bersama penciptamu.....
